সৰগৰ বেলকনি (৫)

জীৱন জিন্দাবাদ

আজি এটা শব্দৰ গাঁথা

লিখিমেই লিখিম জীৱনক লৈ,

যদিওবা জীৱনৰ স’তে মোৰ চিনাকি 

বেছি দিনৰ নহয় ৷৷

অভাৱেৰে আৱিৰ সনা 

মোৰ জীৱন,

তথাপি হৃদয়ত গোপনে আছে 

এটি সপোন ৷৷

শুনিবানে ?

 পথৰ কাষত পেলাই থৈ যোৱা

দেৱশিশুটিৰ কাহিনী কৰুণ !

বস্তিৰ শ্ৰমিক শিশুৰ মাজত

অজানিতে সুপ্ত হৈ থকা 

প্ৰতিভাৰ দাপোন !

ইহঁতক শিক্ষাৰ পোহৰ দেখুওৱা 

মোৰ এটি সপোন ৷

নিবিচাৰো পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিৰ পৰশ

ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰে গঢ়িব বিচাৰো 

সপোনৰ সৰগ ৷

সপোনৰ পম খেদি বিচাৰি পালো

জীৱনৰ মালিতা ,

ধৰ্মৰ পথেৰে আগুৱাই যোৱা,

জ্ঞান অৰ্জনেই একমাত্ৰ ঠিকনা

সপোনক বাস্তৱত ৰূপায়িত কৰা ৷

মধ্যবিত্ত জীৱনৰ সন্মুখত

সমস্যাৰ ৰাজঘাট ,

সংগ্ৰাম মই কৰি আছো 

কৰি যাম  ৷

নীৰৱে সহিম প্ৰতিটো

ঘাট-প্ৰতিঘাট ,

জীৱন জিন্দাবাদ ৷৷

    শিল্পী শিখা চাংমাই, যোৰহাট