সৰগৰ বেলকনি (৭)

আশাৰ গতি

হিয়া ভৰা আশালৈ জন্মিছিলো তোমাৰ বুকুত

মলয়া বতাহ জাকৰ সুন্দৰ সুৱাসটিয়ে

অতৃপ্ত হিয়াৰ বেদনা পূৰাবলৈ

দেখা দিবহি মোৰ আকুল দুচকুত !

পূৱাৰ বেলিটিৰ ৰঙীন পৰশত

সাজিছিলোো আশাৰে বৃহৎ শৃংগ,

দুৰ্বাৰ বেলিৰ নিষ্ঠুৰ হাঁহিৰে

আজি অপৰূপ বাৰিষা তৰংগ ৷

হে তুষাৰ, ৰবি অবিহনে

চিনাকি দিছিলাা অতিশয় মৰমৰ

মনপুৰীত আজি সৃষ্টিৰ কিয়

সুগভীৰ মহাসাগৰ !

মায়াৰ পৃথিৱীখনত ক’তনো লয় ক’তনো তান

জীৱন ব্যৰ্থতাৰ থাকে জানো মান !

আজীৱন ঘূৰি ফুৰিছোো বিশ্ব দুৱাৰত

কোনেও নাহে হায় ব্যৰ্থ জীৱনত ৷

হিয়া ভৰা আশালৈ জ্বলিছিল বন্তি মোৰ

ক’তনো হালি ডুলি আশাৰ বাট চাই,

হলাহল মলয়াৰ অতৃপ্ত পৰশত

সেয়া যেন আজি মোৰ নাই ৷

মনৰ আশা আজি মনতে ৰৈ গ’ল

ক’তনো ঘাত প্ৰতিঘাত

অসীমত হেৰাল সীমা মোৰ

সসীমত গ’ল বেলি মাৰ ৷

হাচিনা পাৰবিন, বৰপেটা